9 Listopada Jan Olof Bengtsson z Uniwersytetu w Lund przeprowadził prezentację swojej najnowszej książki w Christ Church, na Uniwersytecie w Oxfordzie – tu zresztą kończył swój doktorat. Tytuł pracy to "Światopogląd Personalizmu – Początki i wczesny rozwój" ("The Worldview of Personalism – Origins and Early Development") – warto dodać, że książka została opublikowana przez Oxford University Press.

Autor jest wielbicielem, który przyjął inicjację w ISKCON-ie i ciągle jest aktywny. Przykładem jego aktywności jest uczestnictwo VAST (Vaishnava Advanced Studies), konferencja zrzeszająca bhaktów zajmujących się zaawansowanymi studiami nad Vaisnavizmem.

Jak Jan zaznaczył w swojej wypowiedzi, personalizm jest dziś ogólnie rozumiany jako ważne zjawisko myśli dwudziestego wieku, zainspirowane tradycjami chrześcijańskimi zachodu, które pozwoliło na wzbogacenie naszego zrozumienia człowieczeństwa. Personalizm kładzie nacisk na unikalność każdej osoby/istoty, podkreśla znaczenie związków międzyludzkich, a także stwierdza ostatecznie że i Bóg jest osobą, indywidualnością. Konsekwencje personalizmu, podobnie jak – lecz z innymi skutkami – nihilizmu, obejmują wpływ na politykę, edukację, etykę i religię. Jednak historia personalizmu nie jest zbyt dobrze zrozumiana – celem autora jest zatem jej przybliżenie. Jan prezentuje "ukrytą historię" personalizmu. Stwierdza on iż personalizm ma swoje początki nie w XX, lecz w XVIII wieku i był głównym nurtem myśli XIX wieku – w większym nawet stopniu niż wieku XX. Koncepcja ta, jak twierdzi, jest radykalną krytyką impersonalnych poglądów rozwiniętych w erze oświecenia, które miały zresztą dość destruktywny charakter. Krytyczną figurą personalizmu jest dla Jana F.H. Jacobi (1743-1819), polemista i pisarz niemiecki, który nie tylko dowiódł iż personalizm jest rozwiązaniem dla zniszczenia spowodowanego przez spekulatywny nihilizm, ale także zaproponował nowe zrozumienie Boga.